گزارش برنامه بازدید از غار بورنیک، سه شنبه 2 10 93
چهارشنبه ۱۰ دى ۱۳۹۳
2 نظر
1147 بازدید
گزارش برنامه بازدید از غار بورنیک، سه شنبه 2 10 93

غار بورنیک در جنوب شرقی روستای هرانده و در ارتفاعات مشرف به دره بورنیک واقع است. ارتفاع این غار از سطح دریا حدود 2 هزار متر است. نام غار از دو کلمه «بور» و «نیک» تشکیل شده است. بور، تغییر یافته کلمه بار، به معنای ساحل، کنار و جای امن است و بورنیک در اینجا محل امن و خوب معنی می‌دهد. به دلیل موقعیت خاص و نهان بودن دهانه غار از دید، این غار محل امنی برای زندگی و پناه گرفتن در دوره غار نشینی بوده است. دهانه غار بسیار بزرگ و تقریباً به شکل یک مثلث سه ضلعی است. عرض دهانه حدود 20 متر، ارتفاع آن حدود 8 متر و طول شعبه اصلی غار حدود 500 متر است. ساختار داخل غار به صورت سنگی و آهکی بوده و از سه تالار عظیم تاقدیسی تشکیل شده است. تالار نخست، سکونتگاه اصلی غار بوده و وجود آثاری مانند سفال‌های شکسته از دوره‌های تاریخی مختلف در آن، نشان دهنده آن است که از مراکز اصلی زیست انسان‌های غارنشین به بعد بوده است.
وجود تخته سنگهای عظیم در کف تالارهای نخست و سوم غار که روی بعضی از آنها پوشیده از لایه های خاک رُس مرطوب و لغزنده و سطح اکثر آنها پوشیده از چکیدههای نخودی و میخ مانند (استلاگمیت) از ویژگیهای غار بورنیک است و در سایر غارهای ایران چنین وضعیتی کمتر دیده میشود. وجود دیوارهای پوشیده از چکندههای گل کلمی و نخودی سفید و صورتی رنگ (استلاکتیت)، زیبایی خاصی به غار بخشیده است. با ورود به دهانه غار از همان ابتدا با شیب نسبتاً تندی به سمت پایین هدایت می‌شوید.

منطقه هرانده با باغ های سر سبز، رودخانه و نهرهای پر آب و چشم انداز هایی بی نظیر از کوه و دشت، دارای جاذیه های فراوان از منظر گردشگری است.

به جز غار بورنیک که معروفترین جاذبه گردشگری هرانده است، از دیگر دیدنی های این روستا می توان به دشت بورنیک با پوشش گیاهی متنوع، مزارع و باغهای وسیع در امتداد رودخانه نمرود، بقعه تاریخی امام زاده یحیی، مزارع گل داوودی و… اشاره کرد.

ارتفاع این روستا از سطح دریا حدود ۱۸۰۰ متر و آب و هوای آن در زمستان سرد و در تابستان مطبوع و دلپذیر است.

جمعییت حال حاضر هرانده بنا بر گفته دهیار محترم روستا ۱۴۸ خانوار است. گویش مردم روستا به زبان مازندرانی است . مهر ماه، یعنی فصل به بار نشستن سیب های قرمز، در   باغ های منطقه، بهترین زمان برای بازدید از غار بورنیک وگشت وگذار در طبیعت زیبای هرانده است.

برای رسیدن به هرانده، باید بزرگراه شهید بابایی را به سمت شرق تا انتها رفته و وارد آزاد راه جدید تهران-پردیس شوید. تقریبا در انتهای آزاد راه، بعد از بومهن و قبل از رودهن، وارد جاده فیروزکوه می شوید. ۱۲ کیلو متر مانده به فیروزکوه در سمت راست جاده، به تابلو فرعی روستای هرانده می رسید. از سر جاده تا روستا کمتر از ۱ کیلومتر راه در پیش دارید.

 

گزارش برنامه:

از حدود ساعت پنج بامداد یک به یک در محل مقرر (خیابان مصطفی خمینی، تقاطع خیابان طالقانی) حاضرشدیم و بلاخره 5:20 در جمعی مملو از رفاقت و صمیمیت ، سوار بر دو دستگاه ون از شهریار عازم جاده تهران شدیم . چهار نفر از هم نوردان عزیز تهرانی قرار بود  به ما بپیوندند لذا در طول بزرگراه همت به سمت شرق و بعد از آن دو سه بار چند دقیقه ای توقف داشتیم.

 ساعت 9:30 بود که به روستای هرانده رسیدیم و از ماشین ها پیاده شدیم . با سر قدمی آقای رضا جنگی، میانداری آقای محمد عباس زاده و عقب داری آقایان محمد بخشی و ارسلان نوری پیمایشمان  را شروع کردیم تا به دهانه غار برسیم. از همان ابتدای مسیر طبیعت دوستی و رفاقت دل هایمان را به رقابت فرا خواند. برودت هوا باعث شده بود که تکه هایی از مسیر را یخ گرفته باشد، بنابر این با احتیاط  و گام های استوار قدم برداشتیم ، اگر هم نوردی پایش می لرزید و گامش سست میشد حمایت سایرین به میان می آمد و اجازه نمیداد رفاقت گروه در رقابت طبیعت مغلوب شود.

چشم اندازانبوه باغ های سیب که یکپارچه به پای سرما برگ ریزان کرده بودند به همراهی خروشان رودخانه آموند، وسوسه مان میکرد دقایقی برای گرفتن عکس بایستیم. مسیر در نزدیکی دهانه غار شیب تندی داشت به همین خاطر پنج دقیقه ای نیز برای کم کردن لباس توقف داشتیم و به جز آن آهسته پیوسته آمدیم و ساعت 11:30 همگی به دهانه غار رسیدیم. دقایقی استراحت کردیم صبحانه خوردیم و آماده شدیم تا در ارتفاع نزدیک به 2000 متر از سطح دریا راهی سفر به اعماق زمین شویم.

وجودمان را اشتیاقی گنگ و مبهم فرا گرفته بود. در جهت سهولت راهنمایی و هدایت تیم به دو گروه تقسیم شدیم .نه نفردر گروه اول با راهنمایی آقای جنگی به سمت داخل غار سرازیر شدیم. و بقیه افراد نیز با راهنمایی آقای محمد عباس زاده بعد ما وارد غار شدند. ابتدای مسیر را با ساختن پله های سیمانی هموار کرده بودند ، اما بلافاصله بعد از تمام شدن پله ها دیگر اثر چندانی از روشنایی خورشید هم باقی نمانده بود و فرصتی فراهم شد تا حقیقت غار را لمس کنیم  و در تاریکی با توده های سنگ و آهک انباشته شده در کف غار دست وپنجه نرم کنیم. با چنگ و دندان درگیر در نوردیدن شیب و راهرو های تنگ  و فراخ غار بودیم . در جدال سر انگشت هایمان با پیکر غار باز هم صحبت رفاقت بود؛ رفاقت دیرین انسان با غار. زمان های بسیار دور از زندگی مدرن امروز ، تمام دنیای بشریت در این قاب تاریک  با آرامشی وهم آلود آمیخته شده بود. سنگ هایی که در فشار مسیر  زیر دست و پاهایمان را خالی نمیکردند انگار داشت همزیستی مسالمت آمیز انسان و غار را فراسوی قرن ها فاصله ای که حالا بینمان است دوباره به یادمان می آورد.

در تالار دوم گروه دوم هم به ما رسیدند و همانجا همگی حضورمان را در آغوش سیاه و پر مهر غار در حافظه خود و دوربین هایمان ثبت کردیم. بعد از آن قدم در راه برگشت به سمت دهانه غار گذاشتیم و ساعت 14:15 باز خودمان را در دهانه غار زیر نور خورشید سالم و سرحال یافتیم. سر خوش از لحاظاتی که سکوت عمیق و تیره غار قدرت لا یتناهی نور السماوات والارض  را در قلبمان روشنتر کرده بود.

از آنجایی که احتمال بارندگی وجود داشت دقایق کوتاهی استراحت کردیم و 14:40 از غار به سمت روستا بازگشتیم. ساعت 16 به نزدیکی رودخانه رسیدیم و در جوار غرش امواجش چند دقیقه ای نشستیم و مشغول صرف نهار شدیم. 17:10 به روستای هرانده  وماشین ها رسیدیم. وسایلمان را روی صندلی ها رها کردیم و درمسجد روستا غبار سفر را از دست و صورتمان شستیم. بانگ "الله اکبر" پسربچه موذن مسجد آسمان گلگون  غروب روستا را پر کرد و ما نیز به شکرانه اینکه غارنوردیمان به سلامت به اتمام رسیده بود ، زیر لب با خدایمان زمزمه کردیم :

" بی تو به سامان نشوم؛ ای سر و سامان همه تو

ای به تو زنده همه من؛ ای به تنم جان همه تو..."

17:30 بود که از آقای عباس زاده و آقای جنگی کمال تشکر را به جای آوردیم و سوار بر ماشین ها از روستا راه افتادیم و 20:30 به شهریار رسیدیم.  وقتی پیاده شدیم خدا داشت رگبار رحمتش را بی وقفه از آسمان بر سرمان میریخت و مهر پایان سفر ماجرا جویانه آن روز با دست باران بر هیبت های خیس و آب کشیده شهریاران هک شد.

اعضای شرکت کننده:

خانم ها : بهاره نعمتی، نسترن سادات توکلی ، ندا دهقان، فاطمه حسنی نیا، نفیسه حسنی نیا، انسیه حسنی نیا، معصومه درخشان

آقایان: التفات نعمتی، حسن رهنما، محمد درخشان، محمد عباس زاده، رضا جنگی، امیر رضایی، محسن رستمی، هادی خمارلو، محسن علی گل، امیر اسدزاده، محمد بخشی و ارسلان نوری

سرپرست: محمد عباس زاده

معاون سرپرست: رضا جنگی

عکاس: امیر رضایی

مسئول فنی گروه : محمد درخشان

پشتیبان برنامه: جناب آقای مصطفی فرج الهی

هزینه هرنفر در برنامه:25000 تومان، سهم گروه از برنامه: 60000 تومان

تهیه و تنظیم گزارش: فاطمه حسنی نیا و معصومه درخشان 

برای دیدن ادامه تصاویر لطفا کلیک نمائید.

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر
 
محمد عباس زاده
۱۳۹۳/۱۰/۱۵ ۲۱:۴۱
با سلام خدمت اعضای محترم گروه شهریاران عذر خواهی بابت تاخیر در خواندن این گزارش زیبا خوشحالم از اینکه اولین برنامه ی غارنوردی گروه شهریاران را من هم شرکت کننده اش بودمr آری خدارو باید شاکر بود، که با وجود سختی های مسیر! تیم در سلامتی کامل و لبی خندان سفر به اعماق را به پایان رساندr برای من هم خاطر