گزارش برنامه صعود به قله کهار و پیمایش دره و یخچال کهار مورخه 11 2 94
چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۴
0 نظر
919 بازدید
گزارش برنامه صعود به قله کهار و پیمایش دره و یخچال کهار مورخه 11 2 94

قلل دو گانه کهار (۴۰۵۰) و ناز (۴۱۰۸) واقع در حاشیه شرقی منطقه البرز و در امتداد رودخانه کرج، مرز طبیعی کوهستان طالقان و ساوجبلاغ و آسارا محسوب می شود.

کهار کوه بزرگ و مرتفعی است که از سمت شمال شرق، با گردنه سِرابشم به قلل هفت خوانی و کرچان و از سمت غرب به قلل ناز و وارکش متصل می گردد و از شمال به آبادیهای گرآب و گته ده طالقان و از سمت جنوب به آبادیهای کلوان و کلها محدود می شود.

برای دیدار از این روستای زیبا در منطقه آسارا از جاده کرج به چالوس با پشت سر گذاشتن ۲۵ کیلومتر از کرج پس از عبور از روستای پل خواب، یک جاده فرعی اسفالته در سمت چپ از جاده اصلی چالوس جدا می شود که پس از طی کمتر از ده کیلومتر به ده کلوان می رسد.

در مسیر رسیدن به کلوان چند روستای دیگر به نامهای کلها و آیگان قرار دارد. روستای کلوان با مناظری زیبا و دلنشین در میان دره ای واقع شده است که دو طرف آن یال بلند کهار در راست و یال طناز ناز در چپ آن قرار گرفته است. سپیدی برف در دوردستها در یال و قله ناز، چشمنواز است.

پس از فراز و نشیب های بسیار برای برنامه این هفته در نهایت عزم صعود به قله کهار را کردیم. طبق قرار ساعت 4:30 پنج نفر دور هم جمع شدیم و سوار بر ماشین شخصی آقای مصطفی فرج الهی از شهریار حرکت کردیم.5:50 به روستای کلوان رسیدیم ماشین را پارک کرده و پس از آماده کردن کوله و سایر تجهیزات و انجام حرکات نرمشی کششی ساعت 6:05 بود که در یک صف پنج نفره پیمایشمان را شروع کردیم. سرعت گام هایمان را متناسب با شیب مسیر تغییر میدادیم و بدون توقف پیش میرفتیم ساعت 7 به بنای گوسفند سرا و چشمه رسیدیم استراحت کوتاهی کردیم و با آب خنک چشمه دست و رویی شستیم و گلویی تازه کردیم . سپس ادامه مسیررا از سر گرفتیم. دست بهار دامان سبزی بر پیکر طبیعت کرده بود، دامانی که با نقطه های قرمز و سیاهی که کفش دوزک ها بر زمین زده بودند به خوبی آراسته شده بود. بعد از طی شیب تپه های بزرگ و کوچک بلاخره به جایی رسیدیم که سرخی چهار دیوار کهار همچون نگینی بر انگشتری کهار از نزدیک برایمان هویدا شد . اول به هفت سینمان در جان پناه سر زدیم که با اقتدار بر طاقچه پنجره هنوز باقی بود، دستی به سر و گوشش کشیدیم و بعد از آن نشستیم و مشغول صرف صبحانه شدیم و نیروی تازه ای در رگ هایمان راه انداختیم و ساعت 9:30 با عزمی راسخ و توانی هرچه تمام قصد قله کردیم . یک ساعتی که از جان پناه بالاتر آمدیم رد برف بر زمین پیدا شد و کم کم شرایط ارتفاع تاثیرش نمایان شد و حالمان را منقلب کردو اما بی هیچ خللی در نیتمان همچنان بالا می رفتیم.

 باد با سرعت غافلگیر کننده ای در حال وزیدن بود، در لحظه ای غفلت، کلاه که از سرمان میافتاد هیچ ،خودمان را هم باد میبرد. اما ما مطمئن و استوار قدم بر پیکر کهار مینهادیم و تا بلاخره به قول آقای فرج الهی گردنش را شکستیم و ساعت 13 قله 4050 متری کهار را فتح کردیم. همین که پا بر فراز قله گذاشتم ارتفاع زدگی فراموشم شد و نشاطی بر وجودومان مستولی گشت که باز هم خواستم و توانستم! بعد از گرفتن عکس های یادگاری با هم نوردان گروه های دیگر با رای سرپرست در پناه سنگچین های قله باقی مانده و سر بر زمین گذاشتیم و احساسمان این بود که با قله سر به فلک کشیده کهار یکی شده ایم و صلابت و استواری کوه داشت در وجودمان جوانه میزد.

 در همان دقایقی که به جسم هایمان استراحت داده بودیم ذهنمان را به چالش کشیدیم و مشغول بازی های فکری و کلمه ای شدیم و خوش گذراندیم. ساعت حوالی 14 بود که برای فرود آماده شدیم. تصمیم گرفتیم جبهه جنوب غربی کوه را برای فرود ادامه دهیم تا سر از دره کهار در بیاوریم که میگفتند چشم اندازی دیدنی دارد. ساعت 16:45 بعد از سپری کردن شیب های تندی که منتهی به دره میشد دقایقی برای تجدید قوا و صرف نهار توقف کردیم. بعد از آن قدم بر سطح برفچال ها و یخچال  گذاشتیم که در جوار بستر رودخانه نشأت گرفته از برف های ارتفاعات کوه منظره حیرت انگیزی را جلوی چشممان نقش زده بود. دره کهار هم با این شگفتی در عظمت و شکوه دست کمی از قله اش نداشت بعد از پیمودن چند کیلومتر و گذر از پهنه های برفی و امواج رودخانه مسیرمان بر منطقه برفی دره تمام شد وبا ادامه مسیر از ارتفاعات سمت راست دره ساعت 19:45 به محل باغ های اطراف روستای کلوان رسیدیم و بعد از یک ساعت و نیم پیمایش در تاریکی کوهستان بلاخره ساعت 21:30 به ماشین رسیده و از همنوردانی که در طول مسیر همراهمان بودند خداحافظی کردیم و سوار ماشین شدیم تا برگردیم. حالا نوبت جشن صعود اولین 4000 متری ها شده بود که آقای موسوی با سخاوت تمام مسئولیتشان را به انجام رساندند و ما را از مغازه محلی روستا به دوغ میهمان کردند. و ایفای مسئولیت بنده هم موکول شد به هفته آینده. بعد از آن روز سخت و پیمایش طولانی نفس گیر حالا سوار بر ماشین دقایق دشواری داشتیم در مبارزه با احساس خواب آلودگیمان . به هر زحمتی بود چشم هایمان را باز نگه داشتیم تا ساعت 23:20 دقیقه که به شهریار رسیدیم و راهی منزل شدیم تا خودمان را برای جمعه آینده و پیمایش های بعدی آماده کنیم.

اسامی افراد شرکت کننده آقایان و خانم ها:

التفات نعمتی (سرپرست)، مصطفی فرج الهی ( مسئول فنی)، اکبر صالحی (عکاس)، سیدمیر حسین موسوی، معصومه درخشان (گزارشگر)

نکات قابل توجه در برنامه : 1. در طول مسیر و بعد از ارتفاعات روستای کلوان آنتن به صورت ناپایدار وجود داشت. 2. در این فصل اگر برای صعود فرود  مسیر جان پناه انتخاب شود میتوان در طول مسیر از چشمه برای تامین ذخیره آب استفاده کرد در غیر این صورت باید به میزان کافی آب به همراه داشت. 3. همراه داشتن باتوم، دستکش و بادگیر الزامیست.

هزینه برنامه برای  اعضا 10000 تومان و میهمانان 15000 تومان.

پشتیبان برنامه :سرکار خانم نسترن توکلی

برای مشاهده ادامه تصاویر لطفا کلیک نمائید.

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر