گزارش برنامه پیمایش غار رودافشان در مورخه 15 12 93
دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۳
0 نظر
1281 بازدید

غار رودافشان

غار رود افشان در موقعیت جغرافیایی 35 درجه و 38 دقیقه و در ارتفاع 1945 متر از سطح دریا و بر بالای ارتفاعات شمال شرقی روستای رود افشان واقع گردیده است و از مشخصات بارز این غار میتوان به دهانه آن با ارتفاع 20 متر و طول 29 متر و نیز آثار ها و ستونهای  استالاکتیت و استالاگمیت  در  طول راهروهای آن اشاره کرد

تاریخچه

غار رودافشان در اثر ساز وکار پدیده کارست، تشکیل شده است. از نظر زمین‌شناسی این غار در سنگ آهک های دوره کرتاسه بوجود آمده است. با این وجود کارشناسان زمان تشکیل غار را به دوران سوم و دوره پالئوسن نسبت می‌دهند. لازم به ذکر است که کارست‌ها دارای ریخت‌شناسی ویژه‌ای هستند که روی سنگ بستر قابل انحلال تشکیل می‌شوند. شکل خاص کارست‌ها نتیجه هوازدگی شیمیائی سنگ بستر بوسیله آب اسیدی باران همراه دی اکسید کربن می‌باشد.آهک ها سنگ بستر شاخص کارست‌ها هستند. این اعتقاد وجود دارد که هزاران سال قبل رودخانه دلیچای همسطح دهانه غار بوده و احتمالاً قسمتی از آب رودخانه دلیچای وارد دالان‌های غار شده و باعث گسترش و وسعت غار شده است.

مسیر راهپیمایی در غار حدود 800 متر است.غار نوردی در این غار کمی سخت است و باید از مسیر های سختی عبور کنید.بعلاوه اینکه برای حرکت در غار حتماً نیاز به چراغ قوه قوی دارید

ثبت در فهرست آثار ملی

این اثر تحت شماره ی 12213 و در تاریخ 30/4/1384 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسیر دسترسی:

برای رسیدن به این غار مسیر تهران به سمت فیروزکوه را دنبال نمایید پس از طی مسافت 45 کیلومتر ازبومهن و گذر از سربندان به روستای سیدآباد میرسید (این روستا حدود 25 کیلومتر قبل از فیروزکوه قرار داره)در این روستا مسیر آسفالت سمت راست جاده را ادامه دهید.مسیر روستای رود افشان با تابلوی سبز رنگی بعد از پمپ بنزین مشخص شده است.بعد از طی 10 کیلومتر و گذر از روستای کلاک ، به دوراهی روستای مشهد-رودافشان خواهید رسید،راه سمت راست به روستای مشهد و راه سمت چپ پس از 5 کیلومتر به روستای رودافشان میرسد.

برای رسیدن به غار باید روستا را تا  انتها طی نمایید.در این محل پارکینگ سمت چپ و مسیر دسترسی غار در سمت راست قرار دارد. برای رسیدن به غار باید مسیر کوتاهی را کوهپیمایی نمایید.مسیر کوهپیمایی شیب تندی دارد و برای بالا رفتن از این کوه بهتر است از مسیر مارپیچ استفاده نمایید.

کوهپیمایی در حدود 30 دقیقه طول خواهد کشید،ابتدای مسیر از باغهای زیبای روستا و پل آهنی میگذرد که این پل از روی رودخانه دلیچای میگذرد. اما از این به بعد مسیر شیب زیاد داشته و خشک است.پس از پایان این کوهپیمایی به دهانه زیبای غار میرسید.

مسیر ورودی و تالار این غار در گذشته ای نه چندان دور به پله های سنگی مجهز شده بود اما الان آثاری از آن باقی است.

   در برخی قسمت های مسیر برای سهولت رفت و آمد نردبان های فلزی قرار داده شده است.

در تالار اصلی و مسیر غار همواره قطرات آب از سقف به زمین می ریزد که همین چکه ها باعث تشکیل طاقدیس و ناودیس های بدیعی شده است.وجود تعدادی ایوان ساخته شده با سنگچین و مقادیری خرده سفال، نشانه سکونت انسان ها در غار در روزگار گذشته است.

دهلیزی در این غار وجود دارد که به معبد آناهیتا معروف است، این دهلیز در ابتدای مسیر قرار گرفته و  حوض آب و ستونی میان آن دیده میشود و به همین سبب معبد آناهیتا (الهه آب) نام گرفته است.غار هوایی نمناک و سرد دارد و پشه های آن با دیدن مردمی که از آن دیدن میکنند مانند کسانی که دنبال همبازی میگردند دست از سر شما بر نخواهند داشت.علی رقم ریزش قطرات آب،کف مسیر غار تنها مرطوب بوده و در نقاط معدودی آب در آن جمع شده است .

 دهانه این غار که بعد از غار ایوب و غار اسپهبد خورشید، سومین دهانه بزرگ در غارهای ایران است

 اولین تالار غار

بعد از ورود به غار بعد از مسیر کوتاهی به اولین تالار می شویم این تالار که از بزرگترین تالارها در غارهای ایران است. این تالار عظیم تاقدیس بزرگی است که به علت استحکامی که لایه‌های آن دارد هیچ نشانی از شکستگی یا سنگ‌های سست در آن دیده نمی‌شود. این تالار به اندازه‌ای بزرگ است که می‌توان یک آمفی تئاتر بزرگ در آن برپا کرد!شاید علت وسعت این تالار فرسایش آب رودخانه دلی چای در کنار فرایند غارزایی باشد؛ بدین ترتیب که هزاران سال قبل که دره رودافشان عمق فعلی را نداشت، رودخانه دلی چای و یا شاخه‌ای از آن با دهانه غار رودافشان هم سطح بوده و آب رودخانه وارد دالان‌ها می‌گردید و لایه‌های سست را در مسیر خود تخریب می‌کرد. تعدادی ایوان که از سنگچین ساخته شده‌اند و همچنین مقداری خرده سفال در انتهای این تالار وجود دارد. این تالار فاقد تزئینات آهکی است.

تالار دوم غار

بعد از تالار اول، تالار دوم قرار دارد. بین تالار اول و دوم دیوار سنگچینی واقع شده که طول آن 8 متر و پهنای آن 1.5 متر است و در حال حاضر قسمتی از این دیوار تخریب شده و درگاهی به عرض 2 متر بوجود آورده که مدخل تالار دوم را تشکیل داده است. در این ناحیه تاقدیس کوچکی با ارتفاع 8 متر قرار دارد که ابتدای تالار دوم است. تالار دوم دارای تاقدیس به ابعاد 50 در 60 متر و ارتفاع 20 متر است. در دیواره این تالار یک شکاف بزرگ به چشم می‌خورد. این تالار نیز فاقد تزئینات آهکی است.

تالار سوم غار

ابعاد این تالار 40 در 50 و ارتفاع آن 15 متر است. در این تالار تزئینات آهکی فراوان است که در روی سقف و دیوار این تالار چکنده های گل کلمی و نخودی دیده می‌شود، تمام تالار پوشیده از چکیده‌های مخروطی دانه انگوری می‌باشد. در طرف راست تالار دالانی به طول 10 متر وجود دارد که به اتاقی منتهی می‌شود، دیوارها و سقف این اتاق با تزئینات خوشه انگوری، گل کلمی، ستون‌های سنگی و آبشار سنگ پوشیده شده است، این اتاق دارای دهانه دیگری است که به انتهای تالار سوم می‌رسد.

انتهای تالار سوم راهرویی به عرض 2 متر و ارتفاع 6 متر بوده که پس از طی 50 متر، استالاگمیت بزرگی دیده می‌شود. پس از حدود 20 متر بلندترین چکیده غار به بلندی 12 متر دیده می‌شود. در اینجا چکنده‌های نیزه‌ای نیز دیده می‌شوند.

معبد آناهیتا

با عبور از یک ورودی، پس از طی دالانی در دنباله مسیر به عمیق‌ترین ناحیه غار نسبت به دهانه غار می‌رسید که 150 متر پایین‌تر از دهانه غار است. پس از آن توسط یک نردبان آهنی که جهت سهولت غارنوردی تعبیه شده است به دالانی با ارتفاع 3 متر می‌رسید که در انتهای آن حوضچه آبی وجود دارد که ستونی سنگی در میان آن قرار دارد. این محل تالار آناهیتا نام دارد که پس از آن تاقدیسی به پهنای 15 تا 20 متر وجود دارد. در ادامه مسیر پس از طی 150 متر به دالان 10 متری می‌رسید که اینجا انتهای غار است. محل انتهایی غار 50 متر پایین تر از دهانه غار است.

 املاح موجود در آن در زمانی که آب به طور کامل در آن جریان داشته است ایجاد شده است.

این روستا دارای باغات میوه نظیر سیب،انجیر،گلابی،به و درختان گردوی فراوانی است.گردوهای روستا به دلیل آبیاری خوب از مرغوب ترین گردوهاست.چشم انداز روستا از بالای کوه های اطراف نیز چشم هر بیننده ای را خیره میکند.هوای پاک و سرسبزی،صدای آب خروشان و مردمی مهمان نواز از دیگر شاخصه های این روستا است.این روستا با جمعیت 100 خانوار در شهرستان دماوند قرار گرفته است.

 

 

گزارش برنامه پیمایش غار رودافشان در مورخه 15 12 93

با احترام به استحضار می رساند این برنامه دومین برنامه غار نوردی گروه کوهنوردی شهریاران بود که در برنامه سه ماهه زمستان قرار داده شده بود .

مقارن با ساعت 515 دقیقه غار نوردان مشتاق  و همنوردان محترم به استعداد 12 نفر با خودروی مینی بوس و رانندگی جناب آقای رضایی راهی غار رودافشان شدیم از شهریار عبور کردیم ، تهران را نیز از اتوبان آزادگان زیرپا گذاشتیم . مسیر اتوبان به سمت بومهن را ادامه دادیم در نزدیکی بومهن پس از ساعت زنی جناب آقای رضایی  در پلیس راه  چند لحظه توقف کوتاهی کردیم و مسیر را ادامه دادیم  ساعت هفت صبح بود حالا نوبت شد به اینکه صبحانه میل کنیم مقدمات را آقای نعمتی عزیز با خریدن نان بربری آماده کرد سپس ایشان نیمروی لذیذی را آماده کرد و تمامی دوستان را در این نیمرو شریک نمود (لذیذی این نیمرو را دوستان سریعا با وایبر برای اعضای گروه به اشتراک گذاشتند)  پس از آن تک تک دوستان سفره های خویش را  یک به یک بازنموده و میهمان همدیگر شدند .

مسیر را به سمت فیروزکوه ادامه دادیم مسیر بسیار زیبا بود و برفی که شب گذشته آمده بود زیبایی منطقه را دو چندان کرده بود حدود 45 کیلومتر از بومهن دور شدیم به روستای سیدآباد رسیدیم تابلویی بزرگ مسیر غار را به ما نشان میداد مسیر سمت راست جاده را در پیش گرفتیم مسیر پوشیده بود از تپه های زیبا و رنگارنگ حدود 10 کیلومتر مسیر را ادامه دادیم که به دو راهی رسیدیم – دو راهی را به سمت چپ و روستای رودافشان طی کردیم بعد از عبور از استخر پرورش ماهی و روستای زیبای رودافشان در انتهای روستا به پارکینگ  رسیدیم ساعت 830 دقیقه بود از مینی بوس پیاده شدیم چند دقیقه ای را برای آماده شدن دوستان و اضافه شدن آقایی رضایی به غارنوردان صرف نمودیم حالا شدیم 1+12  نفر غارنورد با کلاه های رنگارنگ و هدلامپ های کوچک و بزرگ ، چند عکس به یادگار در ابتدای مسیر گرفته، سرقدم و عقب دار مشخص شد . سرقدم و راهنمای خوب برنامه این هفته جناب آقای محمد درخشان و عقب دار آقای محسن علی گل  و میان دار جناب آقای نعمتی بودند ، منم طبق روال گذشته از گروه جلو می افتادم ، عکسی می انداختم ، می ایستادم و دوباره به گروه می پیوستم در این برنامه تعداد بانوان محترم با تعداد آقایان برابری می کرد که نشان از علاقه زیاد خانم ها به غارنوردی و نداشتن ترس از مکان های تاریک و ناشناخته بر خلاف تصورات عامیانه بود ( اینبار مسئولیت سنگنین تری هم  داشتم یعنی سرپرستی – عجب کار سختی تک تک دوستان را باید مدنظر قرار میدادم – آیا خسته شده اند ؟ سرقدم کمی آرامتر دوستان برسند ؟ کسی از گروه عقب نماند ، و ... ) از رودخانه عبور کردیم ، پل آهنی که به تازگی بر روی رودخانه ایجاد شده بود مسیر عبور را امن تر از قبل کرده بود – مسیر در اینجا تا خود غار کمی شیب داشت ، آهسته و پیوسته حرکت نمودیم ، باد و سرمای منطقه کمی دوستان را اذیت می کرد ساعت 9 صبح بود و ما اولین گروه بودیم که به ابتدا و دهانه ی ورودی غار رسیده بودیم – حالا نوبت فرود و وارد شدن به دهانه غار بود غارنوردان شهریاران از عظمت و بزرگی دهانه غار دچار تعجب شده بودند و زیبایی دهانه غار و ریزش قطرات آب از نقاط مختلف ما را مات و مبهوت خویش کرده بود.

دهانه این غار که بعد از غار ایوب و غار اسپهبد خورشید، سومین دهانه بزرگ در غارهای ایران است  به انتهای پائین ترین نقطه و ورودی اصلی غار رسیدیم و آماده شدیم ،  برای ورود به تاریکی و سفری ماجراجویانه و دیدن خفاش ، چکیده ، چکنده و سایر موجودات ناشناخته ، کلاه ها به سر ، هدلامپ ها روشن ، کوله ها به پشت و در صفی منظم و مرتب و تاکیدات فراوان برای کمک و همیاری به هنموردان به جهت لغزنده بودن مسیر و جلوگیری از بروز حوادث ناگوار و پیش بینی نشده تالار اول را عبور کردیم این تالار ازبزرگترین تالارها در غارهای ایران است. این تالار عظیم تاقدیس بزرگی است که به علت استحکامی که لایه‌های آن دارد هیچ نشانی از شکستگی یا سنگ‌های سست در آن دیده نمی‌شود. این تالار به اندازه‌ای بزرگ است که می‌توان یک آمفی تئاتر بزرگ در آن برپا کرد!

  از پله های آهنی که در مسیر قرار داده شده بود با احتیاط و کمک دوستان عبور کردیم در مسیر طناب ریزی شده بود برای عدم اشتباه در مسیر یابی و احیانا گم شدن در غار، مسیر را با راهنمایی آقای درخشان و این طناب ها طی می کردیم غار دارای رطوبت فراوانی بود و قطرات آب از جای جای غار به پائین فرو می افتاد ،گل و شل موجود در مسیر باعث لغزنده شدن بیش از پیش مسیر شده بود دوستان هر  از چندگاهی توقف کوتاهی کرده و عکسی به یادگار با  قندیل ها ، چکیده و چکنده و پوشش های غارنوردی خویش می انداختند.

تا ساعت 1115 دقیقه مسیر را ادامه دادیم تا به انتهای غار رسیدیم این قسمت دارای تالار بسیار بزرگی بود که همنوردان محترم گرداگرد یکدیگر بر روی تخته سنگها نشستیم و چند دقیقه ای هدلامپ ها را خاموش نمودیم و از این سکوت و تاریکی مطلق تجربه ای فراموش نشدنی در ذهن هایمان باقی گذاشتیم  بعد از حدود 10 دقیقه مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم ساعت 12 از  ورودی غار بیرون آمادیم و 15 دقیقه نیز طول کشید از دهانه غار خارج گردیدیم و این بود تجربه ای متفاوت برای اعضای گروهی که تا به حال غار رودافشان را ندیده بودند که تعداد این افراد بالغ بود بر 10 نفر بود با توجه به  ریزش برف به صورت پراکنده در منطقه  ناهار را بعد از سوار شدن به مینی بوس و حدود ساعت 1 بعد ظهر میل نمودیم ، انواع غذاهای لذید و سرآشپز مخصوص گروه که تک تک غذا ها را تست می کرد مسیر بازگشت را با مرور خاطرات این برنامه و سایر برنامه های گروه ادامه می دادیم  تا که رسیدیم به شهریاران  ،  عقربه ها ساعت 5 بعد ظهر را نشان می داد از دوستان خداحافظی کردیم و یک برگ خاطره از سفری به یادماندنی در کتاب زندگی خویش به یادگار گذاشتیم.

در انتها نیز از تک تک دوستان  و همنوردان محترم به جهت همکاری و همیاری و اجرای موفق این برنامه تشکر و قدردانی می نمایم.

اسامی همنوردان محترم عبارتند از آقایان و خانم ها:

1-التفات نعمتی 2- آقای رضایی 3-محمد درخشان 4- خانم بهار نعمتی 5-محسن علی گل 6- نسترن سادات توکلی 7- مهدیه اله وردی   8- میلاد رهگذر  9-  اقای اسد زاده 10- هادی خمار لو 11- مریم رهنما 12-سارا صالحی 13- اکبر صالحی

هزینه برنامه: نفری 25 هزار تومان

سهم گروه از این برنامه 25 هزار تومان

عکاسان : آقای هادی خمارلو - اکبر صالحی

راهنما: جناب آقای محمد درخشان

مسئول فنی: جناب آقای التفات نعمتی

تهیه و تنظیم گزارش: اکبر صالحی

سرپرست : اکبر صالحی

برای دیدن ادامه تصاویر لطفا کلیک نمائید.

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر